เป็นวัดเล็กในพุทธศาสนาตั้งอยู่ติดกับภูเขา เตี้ยๆ ขนาดเล็กหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีภาพสลักบนหน้าผา เป็นภาพการเสด็จลงมาจากสวรรค์ของพระแม่คงคา ณ วาลีปุรัม ในอินเดีย อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 สมัยราชวงศ์ปัลละ จะมีภาพข้างหลังช้างสลักอยู่หลายเชือก ตรงกลางหน้าผาจะมีรอยแตกมี้น้ำฝนไหลลงมาได้ ถือเป้นการเสด็จลงของพระแม่คงคา ทางด้านซ้ายมือบนมีภาพสลักผู้ชายนั่งชันเข่าข้างหนึ่งขึ้น เรียกว่าท่า “มหาราชลีลา” นั่งคู่อยู่กับม้า สันนิษฐานว่าเป็นรูปของท้าวกบิลกำลังนั่งเฝ้าม้าที่จะส่งไปทำพิธีอัศวเมธ ตัววิหารเจาะสลักเข้าไปในภูผา หน้าวิหารก่อหินเป็นระเบียงและชาลา (ทางเดิน) ยื่นออกมาเล็กน้อยมีบันไดขึ้นชาลาสลักเป็นรูปคนแคระแบกขั้นบันไดอยู่ สองข้างทางขึ้นมีแผ่นศิลาแกะเป็นรุปทวารบาล “มนุษยนาค” เป็นผู้ชายยืนถือหม้อปรณฆฏะข้างหนึ่งอีกข้างหนึ่งถือดอกบบัวมีคนแคระเป็น บริวารอยู่ 2 ข้างทาง และมีพญานาค 7 เศียรแผ่พังพานอยู่ด้านหลัง ภายในมหาวิหารเป็นพระพุทธรูปแกะสลักหินเข้าไปในผนังภูเขา ห่มจีวรมีริ้ว เป็นพระพุทธรูปรุ่นหลัง ประทับนั่งปางสมาธิ มีภาพสตรีกับบช้าง 2 เชือก หมายถึง ภาพพระนางสิริมหามายา คือ ปางประสูติ หรือภาพของคชลักษมี สลักอยู่เหนือกรอบประตู ทางด้านทิศใต้ของวิหาร จะมีวิหารพุทธไสยาสน์ซึ่งสร้างขึ้นใหม่ ทาสีสอใส รวมทั้งรูปปั้นขององคุลีมาล พระมหินท์ พระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ ผุ้สร้างวัดแห่งนี้ และภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องเกี่ยวกับประวัติการสร้างวัดนี้ ออกมาจากตัววิหารจะมีถ้ำเล็กๆตื้นๆมีค้างคาวอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ส่งเสียงร้องลั่นอึงคะนึงไปหมดน่าตื่นตาดี อาคารถัดไปพิพิธภัณฑ์ของทางวัด ซึ่งจัดแสดงโบราณวัตถุที่ค้นพบในเมืองอนุราธปุระ มีอยู่หลายชิ้นด้วยกัน มีอยู่ชั้นหนึ่งคือปฏิมากรรม ” คู่รัก” (The Love ) ได้รับการยกย่องว่ามีความอ่อนหวานน่ารักที่สุดชิ้นหนึ่งของศรีลังกา